disturbance
noun
Meanings
- 1
interruption
روگ۔ ہرج۔ خلل۔ دست اندازی۔ مزاحمت
- 2
uneasiness
بے تابی۔ بے قراری۔ حیرانی۔ پریشانی۔ اضطراب۔ گھبراہٹ۔ بے کلی۔ بے چینی۔ بے آرامی
- 3
tumult
ہلچل۔ کھلبلی۔ درہمی برہمی۔ افراتفری۔ ہلڑ۔ فتنہ۔ فساد۔ ہنگامہ۔ فتور۔ غدر
- 4
(Law)
خلل اندازی
to cause disturbance
فساد برپا کرنا۔ دنگا کرنا۔ برہم کرنا
to raise a disturbance
ہنگامہ برپا کرنا
fomenter of disturbances
فتنہ انگیز۔ دنگئی۔ فسادی۔ بانیٴ فساد۔ مفسد
